Recent

Archieven

Onderwerpen


« | Main | »

Namen

By Poll | August 15, 2012

Onderweg naar Dinant merkten we het al: het wordt hier steeds drukker met bootjes. We hadden bijvoorbeeld nog wel in Anseremme willen liggen, maar daar was gewoon geen plaats aan de steiger. En in Freyr werden we weggestuurd, want er zou ‘s middags een rondvaartboot komen. Nu laten we Dinant achter ons. We zien een redelijke kade bij Bouvignes, die we links laten liggen. Yvoir vinden we er niet erg interessant uitzien, een eilandje met een uitspanning, terras en een handvol bootjes. We gaan voor de werkelijk prachtige steiger in Profondeville. Prachtig? Ja, absoluut, een mooi houten aanlegsteigertje met goede klampen, ziet er prima uit. Totdat even later een grote rib, een rubberboot met harde onderkant, geladen met twintig pubers, een soort vlot voorttrekkend met nog eens drie of vier van die jongelui erop met grote vaart en onder veel gejoel langs komt scheuren. We moeten onmiddelijk alles zeevast zetten, zo hard gaan we heen en weer. Dit feest gaat een paar uur lang door, totdat iedereen drie keer geweest is. Inmiddels heeft de rib versterking gekregen van een stuk of acht motorbootjes met waterskiërs. We hebben het weer goed uitgezocht. Maar we begrijpen wel, waarom die oh zo prachtige steiger helemaal leeg was, toen we aankwamen. Pas om kwart voor negen ‘s avonds keert de rust weer.

De volgende ochtend gaan we naar Namen, dan hebben we dat ook maar gehad. Er vaart een enorme grote vrachtvaarder voorbij, zo groot, dat we niet samen in de sluis kunnen. We wachten nog twintig minuten met losgooien en kunnen dan mooi met de volgende schutting mee, al moeten we even wachten op een tegenliggende vrachtvaarder, die nog niet bij de sluis is. Bij de volgende sluis moeten we ook even wachten. In de sluis liggen vooraan twee jachtjes met daarachter een grote beroeps. Bij het uitvaren maakt een van die jachtjes (Frans, hoe kan het ook anders) een verkeerde manoeuvre en botst vol tegen het ander jacht aan, dat nog aan de sluismuur vastlag. Ze gaan vervolgens pal voor ons aan de invaartkade liggen om de zaak te regelen. De sluiswachter is zo van slag af, dat we tien minuten moeten wachten, voordat voor ons de lichten op groen gaan. Zonder verdere ongelukken komen we in Namen aan. We meren af aan de kade tegenover de jachthaven, waar we voor de luxe van een kade met twee meerpaaltjes, een stinkende riooluitlaat en een drukke driebaansweg 7 euro mogen betalen.

Namen zelf heeft weer eens een citadel (wie had dat gedacht?), een splitsing in de rivier, want hier stroomt de Sambre in de Meuse, en een gezellige oude binnenstad met smalle straatjes, veel terrasjes en aardige winkeltjes, al zijn die op deze nationale feestdag allemaal gesloten. Wat ze niet hebben en waar wij bij deze temperaturen verlangend naar uitkeken is een ijsjesverkoper. Nergens. In de hele stad niet. We vinden er een, maar die is gesloten. Gesloten, op een loeihete feestdag! We vermoeden, dat er iets ernstig mis is met de Walen.

Topics: België, Onderweg | Comments Off on Namen

Comments are closed.