Recent

Archieven

Onderwerpen


« | Main | »

Laifour

By Poll | August 5, 2012

Het blaffen van een duitse herder, het gekef van een wit-zwart kuitenbijtertje, de heldere lach van een kind, de schelle stem van oma, die haar ergens om terechtwijst, terwijl ze het onkruid over de schutting gooit, de fluit van de trein, voor hij de tunnel inrijdt, de kerkklok, die de verkeerde uren slaat, alles wordt weerkaatst door de steile rotswanden van het Maasdal en keert een halve seconde later als een blikken echo weer terug. We liggen in een meander van de Maas, rechts een steile rondlopende rotswand, daar waar het niet te steil is begroeid met bomen, de steile kale rotsen bedekt met een geelgroen mos, links het slaperige dorpje Laifour. De Laifourlingen slenteren ‘s avonds langs de bootjes, die hier een ongemeen mooie afmeerplek hebben. Een kademuur, daarachter gras met goede bolders op behoorlijke afstanden, gratis water en elektra, picnictafels, het brooddepot (een bakker is hier niet) vlakbij. Vanaf de bank uit het raam kijkend waan je je midden in een broccoli. De Maas stroomt traag voorbij, af en toe een bootje meevoerend.

We fietsen naar het volgende dorp, onder de Dames des Meuses langs. De Ardennen -afgeleid van een latijns woord voor beboste helling vertelt ons een bord- barsten van de legendes en deze rotsen zijn vernoemd naar drie dames, die hun ridders niet helemaal trouw gebleven waren en daarom in steen veranderd zijn. Beetje moralistisch, die legendes. Maar mooi zijn ze wel. Op een foto ergens uit de zwart-wit periode zie je dat de hellingen vrijwel kaal zijn, alles omgehakt. Nu is het weer helemaal groen bebost. Stroomopwaarts van Laifour hebben we zelfs nog een ijsvogeltje gezien. Niet helemaal onterecht, dat ze dit een van de mooiste stukjes van la Meuse vinden.

Topics: Frankrijk, Onderweg | Comments Off on Laifour

Comments are closed.