Recent

Archieven

Onderwerpen


« | Main | »

Mem

By Poll | July 19, 2011

Bij Mem begint het Götakanaal. We varen er heen door de Slätbaken, een lang, fjordachtig vaarwater. Er zijn twee versmallingen. Bij de tweede ligt de ruine van het slot Stegeborg. Vooral de toren is prachtig. Van de rest van het kasteel zijn alleen nog maar wat muren over. Hier vaart ook een kabelveer over het smalste deel van het vaarwater. Altijd opppassen geblazen, want als het veer vaart komt de kabel omhoog. Gelukkig blijft het ding stil liggen en kunnen we met een knoop stroom mee tussen de bakens -met hooguit tien meter tussenruimte- door manouvreren. Dan is het nog maar drie kwartier tot Mem.

We meren af aan de steiger vor de sluis. Eerst moet er namelijk betaald worden. Het Götakanaal is behoorlijk prijzig. We betalen voor onze lengte ruim 800 euro en dan komt er nog een toeslag bij voor de breedte, zodat we in totaal 880 euro mogen neertellen. Daarvoor mogen we 58 sluizen door en in 21 jachthavens onderweg ‘gratis’ liggen. Een ligplaats is alleen niet gegarandeerd en je kan ook niet reserveren.

In de eerste sluis lopen we meteen wat schade op aan de houten reling. Het zijn alleen maar wat schaafplekken, maar toch. Ze sluizen hier namelijk op een aparte manier. De achterlijn wordt vastgezet en dan niet meer bediend (dit is uiteraard bij omhoogsluizen) en de voorlijn wordt ingehaald. De gedachte is, dat het schip dan naar voren komt als het waterpeil in de sluis stijgt. Maar voordat de boot naar voren komt breekt de achterkant al uit en daardoor draait de kop naar de wal. En daar, waar de boot het breedst is en het moeilijkste te fenderen komt hij vervolgens tegen de wal. De volgende keer sluizen we wel op de nederlandse manier, dat geeft minder problemen.

In Mem gaan we direct achter de sluis in het kleine haventje liggen. Er is nog precies plaats voor ons, na een lastige indraai manouvre. Er is stroom (helaas slechts 6 ampere) en water. Het blijkt een komen en gaan van boten door de sluis. Dat gaat de hele dag door. We zien ook de Lindon, een van de kanaalboten, die tegenwoordig uitstapjes vanuit Söderköping maakt. Even twee sluizen door, over de Slätbaken en door de scheren en dan weer terug. Dat heet een lunchuitstapje en is vast erg leuk.

Naast het kanaal loopt een fietspad en we besluiten de zes kilometer naar Söderköping te fietsen. Het is tijd voor wat lichaamsbeweging. Het pad blijkt een gravelpad te zijn met vers gestrooide gravel. Ploegen dus. Maar zo langs het kanaal is prachtig. Onderweg ligt nog een sluis, waar we het vlot geschut zien worden. Het vlot bestaat uit drie aluminium canadese kano’s, die met een plank en een u-profiel tot een vlot zijn samengebonden. We zagen een stel jongens dat vlot samenstellen in Mem, en nu zijn ze er dus mee op weg, peddelend over het Götakanaal.

Söderköping blijkt een heksenketel te zijn. Behalve de boten in het kanaal en de haven is er ook een menigte toeristen op de been, die allemaal bootjes komen kijken bij de sluis. Aan de waterkant de ene horecagelegenheid na de andere. De haven ligt bomvol, we zien ons er morgen niet meer bij passen. En dan rekenen we alle boten die de hele dag nog langsvaren niet eens mee. Söderköping is niet erg groot, maar heeft wel twee prachtige kerken. Een van de kerken (uit de 13e eeuw) heeft een houten klokketoren uit de 16e eeuw.

We fietsen weer terug naar ons rustige haventje, waarbij we onderweg weer alle mensen tegenkomen, die we op de heenweg ook al zagen. Er zijn inmiddels een paar boten bijgekomen en op het terras voor onze deur is het ook aardig druk. We worden nog aangesproken door Zweden, die onze boot zo mooi vinden, en zich afvragen of ze nog gemaakt worden. Nee, helaas niet meer. Maar ze zijn nog wel tweedehands te krijgen. Niet die van ons overigens, die is niet te koop.

Topics: Onderweg, Zonder onderwerp, Zweden | Comments Off on Mem

Comments are closed.